Leczenie zachowawcze jest możliwe u zdecydowanej wiekszości chorych. Każde schorzenie przeciążeniowe ma fazę zaburzeń czynnościowych. Jeżeli chory zgłasza się wystarczająco wcześnie a w badaniach obrazowych nie stwierdzamy rozległego zniszczenia stawów, więzadeł lub ścięgien wtedy wdrażamy leczenie zachowawcze.

Współczesna ortopedia oferuję szeroką gamę metod leczenia zachowawczego (czyli nieoperacyjnego). Są to między innymi:

 

  • modyfikacja aktywności - a więc taka, zwykle czasowa zmiana postępowania aby umożliwić regenerację przeciążonych tkanek
  • leczenie dietetyczne - redukcja masy ciała oraz dobranie odpowiedniej diety u osób znacznie obciążających układ ruchu. W sprzedaży jest wiele suplementów diety jednak zawsze podstawą jest zbilansowana dieta. Jeżeli są wątpliwości lub problemy z osiągnięciem założonego celu warto skorzystać z porady dietetyka.
  • leczenie przeciwzapalne -  jeżeli dominującym objawem schorzenia jest zapalenie, czesto wystarcza cykl leczenia niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi aby przerwać pętlę sprzężeń zwrotnych napędzających proces patologiczny
  • blokady sterydowe - mają złą sławę. To dlatego, że bywają nadużywane. Nie mogą one być stosowane jako metoda maskowania objawów np. zerwania więzadła czy głębokiego uszkodzenia chrząstki. Stosowane w takich przypadkach wręcz szkodzą. Jednak nowoczesna diagnostyka (MRI, USG, scyntygrafia) umożliwia wyselekcjonowanie chorych, którym indywidualnie dobrana terapia pomoże skutecznie. Dotyczy to zwłaszcza przewlekłych artropatii zapalnych (RZS, Borelioza, ŁZS) oraz uporczywych zapaleń ścięgien. 
  • wiskosuplementacja - polega na podaniu do stawu lub pochewki ścięgna jednego ze składników mazi stawowej - kwasu hialuronowego. Podanie takiego środka odbywa się na drodze iniekcji (zastrzyku), czasami z zastosowaniem kontroli w obrazie USG. Obecnie uważa się, że kwas hialuronowy poprawia poślizg w stawie, zmniejsza dolegliwości, czasowo zmniejsza impulsację bólową przez co umożliwia rehabilitację i zwalczanie niekorzystnych, obronnych stereotypów ruchowych.